MEDYTACJA BIBLIJNA NA 2 NIEDZIELĘ ADWENTU

Przygotowanie na przyjście

Tekst ewangelii: Mk 1,1-8

Początek Ewangelii o Jezusie Chrystusie, Synu Bożym. Jak jest napisane u proroka Izajasza: Oto Ja posyłam wysłańca mego przed Tobą; on przygotuje drogę Twoją. Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, Jemu prostujcie ścieżki. Wystąpił Jan Chrzciciel na pustyni i głosił chrzest nawrócenia na odpuszczenie grzechów. Ciągnęła do niego cała judzka kraina oraz wszyscy mieszkańcy Jerozolimy i przyjmowali od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając /przy tym/ swe grzechy. Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a żywił się szarańczą i miodem leśnym. I tak głosił: Idzie za mną mocniejszy ode mnie, a ja nie jestem godzien, aby się schylić i rozwiązać rzemyk u Jego sandałów. Ja chrzciłem was wodą, On zaś chrzcić was będzie Duchem Świętym.

Schodzi z Dobrą Nowiną

Bóg zstępuje z nieba. Przychodzi na spotkanie. Nie jest to tylko wizyta turystyczna albo kontrol. Nie oszukuje! Schodzi, aby być z nami i pośród nas. On, Jezus Chrystus, Syn Boży, jak mówi św. Marek  schodzi z ewangelią  Dobrą Nowiną! Jaką?
Oczekujemy nowego nieba i nowej ziemi, w których będzie mieszkała sprawiedliwość oto Dobra Nowina! Bóg zstępuje i nie opóźnia się z wypełnieniem swej obietnicy: Jego zstąpienie, Jego obecność przemienia niebo i ziemię tzn. zmienia całe nasze życie. Ale, ta przemiana nie oznacza, że Bóg stwarza coś nowego. Oznacza, że to, co było jest nowe w sposobie bycia, istnienia. To nieprawda, że Jego przybycie niszczy, likwiduje albo nie zastanawia się nad niczym zastanym. Jego przyjście przynosi nowy sens (wielokrotnie odkrywany!) rzeczom już znanym! To przyjście ukazuje nam Jego sposób bycia i czynienia, który wydaje się być paradoksalnym: Przed Panem jeden dzień jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień.

Przygotuj drogę!

Oto nowy sens krzyk ludu (oskarżają Boga, że nie słucha, że milczy!) ukazuje także rzeczywistości nigdy nie śnione: skończyła się niewola! Sen? Gra Pana Boga? Niewola skończyła się nawet jeśli jeszcze przebywanie na ziemi niewoli! Nowy sens dany pustyni i drodze przypomina, że prawdziwe spojrzenie Boga: wy i tylko wy (nawet jeśli czujecie się niewolnikami!) na pustyni (gdzie wydaje się, że nic istnieć nie może) przygotujcie drogę Panu! Dziwne, skąd to na pustyni. Czy nie ma innego miejsca?
Ty, na twojej pustyni przygotuj drogę Panu! Znajdź nowy sens samotności, niezrozumieniu, nowy sposób istnienia dolin (tzn. podnieść je), gór (tzn. obniżyć), urwisk (stają się równiną). Wydaje się niemożliwym? Uczyńmy pierwszy krok tzn. nazwijmy owe doliny, wzgórza, urwiska, ścieżki.
I pozostawmy resztę Panu, który przychodzi, który czyni nowe niebo i nową ziemię dając jej prawdziwe znaczenie! Oto wasz Bóg! Oto Pan Bóg, który przychodzi z mocą jak pasterz! Oto odpowiedź Boga, Syna Bożego.

o. Robert Więcek SJ